Το 96% αποτελεί μια lecture performance του Πρόδρομου Τσινικόρη και της ομάδας του και στο «μικροσκόπιο» τους μπαίνει η Θεσσαλονίκη του 1943. Αφηγείται μια ιστορία σκοτεινή και λησμονημένη, τα ίχνη της οποίας όμως είναι ακόμα εδώ. Η παράσταση - ντοκιμαντέρ, επιχειρώντας μια αρχαιολογία του παρόντος, τα αναζητά, όχι μόνο σε μελέτες, αρχεία και μαρτυρίες, αλλά και με επιτόπια έρευνα στη σημερινή πόλη, στους δρόμους, στα κλειστά μαγαζιά, στα παλιά και τα καινούργια κτίρια, ακόμα και στο ίδιο το ΚΘΒΕ, όπου η παράσταση πρωτο-παρουσιάστηκε.
Τον Μάρτιο του 1943 αναχωρεί από τη Θεσσαλονίκη το πρώτο τρένο για το Άουσβιτς. Μέχρι τον Αύγουστο θα εκτοπιστούν εκεί 50.000 Εβραίοι, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν θα επιστρέψουν ποτέ. Το 96% της εβραϊκής κοινότητας της πόλης εξολοθρεύεται στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Οι περιουσίες που αφήνουν πίσω τους περνούν σε χέρια μεσεγγυούχων, έπιπλα και σκεύη καταλήγουν σε χριστιανικά σπίτια και εμπορικά καταστήματα, οι μαρμάρινες πλάκες του παλιού νεκροταφείου τοποθετούνται στα πιο απίθανα σημεία της πόλης. Η μεγαλύτερη εβραϊκή κοινότητα των Βαλκανίων, σβήνεται από τον χάρτη ενώ μια νέα κοινωνική και οικονομική ελίτ αναδύεται.
Ποιοι αντιστάθηκαν και ποιοι συντάχθηκαν με τη βία; Πως κατασκευάστηκαν οι μηχανισμοί μνημοκτονίας και αποσιώπησης και ποιος είναι άραγε ο ρόλος ενός θεάτρου; Γιατί η παλιά αυτή ιστορία μας ενδιαφέρει και πως αφορά το δικό μας μέλλον; Σε μια προσπάθεια κριτικής προσέγγισης μιας περασμένης εποχής, η καλλιτεχνική ομάδα επί σκηνής, συνομιλεί με καλεσμένους από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Θεσσαλονίκης και καταθέτει τα ευρήματα της έρευνάς της για να συνθέσει μια νέα ιστορική και κοινωνική τοιχογραφία της “πόλης των φαντασμάτων”.
Σημείωμα – Αποσαφήνιση
Η παράσταση αυτή αναφέρεται αποκλειστικά στην Ιστορία της Θεσσαλονίκης και στην εξόντωση της εβραϊκής κοινότητας της πόλης από το ναζιστικό καθεστώς κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το έργο επικεντρώνεται στο Ολοκαύτωμα και στις συνέπειες της μνήμης και της λήθης για την τοπική κοινωνία.
Δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη σημερινή πολιτική κατάσταση στη Μέση Ανατολή, το κράτος του Ισραήλ, τα εγκλήματα πολέμου και τη γενοκτονία που διαπράττει στη Γάζα. Η ιστορική μνήμη του Ολοκαυτώματος δεν μπορεί και δεν πρέπει να συγχέεται με τις τρέχουσες συγκρούσεις. Η αναφορά μας στην εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης αποτελεί πράξη σεβασμού, μνήμης και απόδοσης δικαιοσύνης σε όσους χάθηκαν.
Το Θέατρο Αμαλία στέκεται ξεκάθαρα απέναντι σε κάθε μορφή αντισημιτισμού, μίσους και διακρίσεων, απέναντι σε κάθε μορφή γενοκτονίας, παράνομης κατοχής γης, επισιτιστικής κρίσης και καταπάτησης θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπου κι αν συμβαίνουν.
