Η μεγάλη επιτυχία επιστρέφει.
Πιο δυνατή. Πιο ανατρεπτική. Πιο ζωντανή από ποτέ.
Το «Άνθρωποι και Ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη, ανεβαίνει
ξανά με τους παλιούς και νέους συντελεστές, στον νέο χώρο της Ομάδας Cartel, στο
εργοστάσιο "Κλωσταί Πεταλούδα-Μουζάκης" στο Αιγάλεω.
Μετά από αμέτρητα χειροκροτήματα, συνεχόμενα sold out αλλά και χρόνια αναμονής, η
παράσταση που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική σκηνή επιστρέφει εκεί όπου ξεκινά το
αληθινό θέατρο: μέσα στην καρδιά της πόλης, ανάμεσα στους ανθρώπους, μέσα στη
βιομηχανική σκόνη και την ωμή πραγματικότητα και εκτός των συμβατικών θεατρικών
σκηνών.
Παράλληλα με την πρωτόγνωρη αποδοχή από το θεατρόφιλο κοινό, η παράσταση απέσπασε
στο παρελθόν διθυραμβικές κριτικές από τα ελληνικά αλλά και διεθνή μέσα, όπως ο Guardian,
όπου ο εμβληματικός κριτικός θεάτρου Michael Billington αναφέρει μεταξύ άλλων: “Πρόκειται
για ένα θέατρο αντικαπιταλιστικής διαμαρτυρίας, παιγμένο με έναν ωμό, άμεσο, σχεδόν
σπλαχνικό τρόπο […] Μια παράσταση με τεράστια σωματική ένταση.”
Η σκληρή, ωμή, ανθρώπινη παράσταση «Άνθρωποι και Ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ, έρχεται
ξανά να ταράξει, να προβληματίσει και να συγκινήσει μέσα από τη ρεαλιστική και βαθιά
βιωματική ματιά της Ομάδας Cartel, που καθιέρωσε στην σύγχρονη ελληνική θεατρική σκηνή
την τάση του ωμού ρεαλισμού.
«Ο ίδιος ο άνθρωπος έχει γίνει η μεγαλύτερή μας απειλή και η μοναδική μας ελπίδα»
– Τζον Στάινμπεκ
Το «Άνθρωποι και Ποντίκια» είναι μια ιστορία διαψευσμένων ονείρων, επιβίωσης και
συντροφικότητας. Οι ήρωες του είναι άνθρωποι καθημερινοί, εργάτες που παλεύουν για ένα
μεροκάματο και κυνηγούν το όνειρο μιας καλύτερης ζωής. Η γλώσσα είναι ωμή, οι χαρακτήρες
σκληροί, η σκηνοθεσία τολμηρή.
Στο επίκεντρο του έργου βρίσκονται δύο εργάτες, ο Βασίλης και ο Λένος, που προσπαθούν να
σταθούν όρθιοι σε έναν κόσμο που καταρρέει. Διεκδικούν το δικαίωμα σε ένα κομμάτι γης, σε
μια σταγόνα αξιοπρέπειας, σε ένα μεροκάματο. Μέσα από τη σχέση τους, αναδύεται η
δύναμη της φιλίας, η ελπίδα, και ταυτόχρονα η βία του ρατσισμού, της κοινωνικής
περιθωριοποίησης και της οικονομικής εξαθλίωσης.
Οι ήρωες είναι σκληροί γιατί έτσι επιβάλλει η πραγματικότητα, η γλώσσα τους αυθεντική, οι
σκηνές ωμές αλλά αληθινές.
Η Ομάδα Cartel μεταφέρει το εμβληματικό έργο του Στάινμπεκ από τη Μεγάλη Ύφεση της
Αμερικής στη σύγχρονη Αθήνα του περιθωρίου, του μεροκάματου και του αγώνα για
επιβίωση.
Ο Βασίλης Μπισμπίκης συνεχίζει να προτείνει μια νέα, τολμηρή σκηνοθετική προσέγγιση που
δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει με επιφανειακά μέσα, αλλά να φέρνει το κοινό αντιμέτωπο με
την αλήθεια της εποχής μας, μετατρέποντας κάθε παράσταση σε μια βιωματική εμπειρία.
